Wikia


Jeong Jeongs leerling is het verhaal van vuurmeester Jeong Jeong, de eerste in de Vuurnatie die deserteerde en het nog na kan vertellen en Azelia, het meisje dat voor vuur leeft. Na een gruwelijk incident neemt Jeong Jeong het meisje tegen wil en dank onder zijn hoede en leert haar vuursturen. Maar hoewel Azelia alles van haar meester aanneemt is er één ding dat ze niet van hem wil geloven: dat vuursturen een vloek is. Voor haarzelf en voor degene die ze zal liefhebben gaat ze op zoek naar de kern van het vuur: verlichting.

Terwijl Azelia haar blik op de toekomst richt en haar droom ziet uitkomen, wordt de oude deserteur achtervolgd door het verleden. Hun paden branden, roken, sidderen en vlammen, maar zullen ze elkaar nog eens kruisen?

Extra lang boek!

Jeong Jeongs leerling: Tijdreis (19)
Jeong Jeong, thee
Schaduwen Uit Zijn Verleden
Algemeen
Maker: mvs109
Genre: avontuur
Land/Taal: nederlands
Chronologie
Vooraf gegaan door: Jeong Jeongs leerling: Bliksem (18)
Verwant aan: Jeong Jeong, Azelia, Chey, Lin Yee's, Zhao, overzicht, IJskoud Vuur
Opgevolgd door: Jeong Jeongs leerling: Grens (20)

Wat vooraf gingEdit

Als Azelia in het Vuurnatie Koninklijk Paleis herkend wordt als de leerling van Jeong Jeong, moet ze rennen voor haar leven. Uiteindelijk weet Azula haar toch in het nauw te drijven.

Ondertussen weet Jeong Jeong even geen raad met de situatie en geeft Chey hem een brief die Azelia ooit voor Jeong Jeong heeft geschreven, maar nog niet eerder had gegeven.

Aflevering 73J: NachtmerrieEdit

Zweet. Tranen. Bloed. Doodskreten. IJzer. Soldaten. Mensen. Mannen. Vrouwen. Kinderen. Vuur. Vuur. Vuur.

Jeong Jeong draaide zich om in zijn slaap. Het zweet parelde van zijn gezicht af.

Eer. Trots. Schaamte. Schande. Verraad. Haat. Liefde. Verloofd. Verlies. Vermoord. Vangen. Vuur. Vuur. Vuur.

Doodsbang werd Jeong Jeong wakker. Net op tijd wist hij zijn schreeuw kapot te bijten op zijn lippen. Chey merkte niets. Hij leek lekker te slapen in het bosje. Lange tijd bleef Jeong Jeong roerloos zitten zonder ook maar aan één ding te denken.

Hij wilde niet denken. Als hij dacht sloeg het verleden terug. Jeong Jeong zocht naar de ketting, maar herinnerde zich toen dat hij het sierraad aan Azelia had meegegeven.

Het was pikdonker om hem heen. Pikdonker en koud. Geen licht, geen warmte.

Jeong Jeong maakte een kleine vlam in zijn handpalm. Hij hief het kleine beetje vuur omhoog. Toen werd zijn geest doorklieft door een doodskreet. De vlam doofde. De deserteur drukte zich tegen de grond aan.

Geen gedachten, geen gedachten, hield Jeong Jeong zich keer op keer voor. Hij drukte zich nog harder tegen de grond aan, alsof de aarde hem op moest nemen.

Jeong Jeongs hand voelde het vlijmscherpe lemmet van Cheys dolk.

Er was maar één steek voor nodig om hem te verlossen van elke gedachte, van elke herinnering, van elke vloek.

Vuur was de grootste vloek in zijn leven, dacht Jeong Jeong bitterder dan ooit. Hij pakte de dolk. Het wapen mistte een schede. Ter bescherming voor de drager was het gewikkeld in papier.

Azelia's brief wist Jeong Jeong. Hij beefde.

De zonsopgang trok over het bosje heen en verlichtte het lemmet en de brief. Jeong Jeong beefde nog erger.

Toen legde hij de dolk weer neer. Belofte maakt schuld. Over een aantal jaar zou hij Azelia weer ontmoeten in Ba Sing Se en daarna...dan zag hij wel weer.

Aflevering 74A: ZusEdit

'Ik ga...' begon Azula woedend, maar toen liet ze haar vuist zakken. Ze was uitgeblust. Azelia bleef rustig staan.

Het halve paleis was op zoek naar haar, maar hier zouden ze haar en Azula nooit vinden, tenzij de prinses hun waarschuwde.

'Doe me dit niet aan, Azelia,' zei Azula. 'Wacht me op in Klein Sozin, in het Aarderijk. Vader heeft me gevraagd mijn oom en broer gevangen te nemen en daarna de jacht op de Avatar voort te zetten. Ga met me mee, Azelia. Samen met Mai en Ty Li zullen we overwinnen en dan zal mijn vader het je echt wel vergeven.'

'En vergeef jij het me?' vroeg Azelia. Azula beet op haar lip.

'Ik vergeef het je.' De twee meisjes zuchtten.

'Ik kan niet met je mee, Azula. Ik speel geen rol in deze oorlog,' zei Azelia beslist.

'Jawel. Het lot ligt niet vast. En ik weet zeker dat je het goed kan vinden met Mai en Ty Li.'

'Nee, Azula. Echt niet.'

Azula deed een stap achteruit.

'Je hebt een mooie droom, Azelia. Ik benijd je,' begon Azula moeizaam. 'Misschien dat dit je zal helpen.'

In haar hand hield de Vuurnatieprinses een vrijgeleide met het koninklijk zegel er op.

'In Shu Jing woont de familie Ong. Zij kunnen je wat vertellen over de tijd vlak voor de oorlog.'

Azelia pakte de vrijgeleide dankbaar aan. Ze stopte het veilig weg in haar tuniek. Een tijdlang stonden de twee meisjes zwijgend tegenover elkaar.

'Als je nog eens een zusje nodig hebt...' wrong Azula uit haar keel. Azelia nam haar in een warme omhelzing.

'...dat weet ik je te vinden.'

Aflevering 75A: Familie OngEdit

Azelia kwam in Shu Jing laat aan onder een escorte van regen, wind en hagel. Daar gekomen had ze echter nog een beetje geluk, want ze kwam een vrouw tegen die haar wel onderdak voor de nacht wilde verlenen.

Door de regen renden ze het stadje uit naar een landhuis op een van de heuvels. Dankbaar gaf Azelia haar mantel af aan de bediende.

In het huis rook het naar eten. De vrouw glimlachte vriendelijk en bracht Azelia naar een grote eetkamer met plaats voor tien personen. Achter het fornuis stond een jonge vrouw het eten op te scheppen. Ze sloeg op de gong. Vanuit drie gangen kwamen er mensen aanlopen. Ze gingen zitten.

'Mijn naam is Mee Long Ong, mijn schoonbroer Meong Meong en verder nog wat neven en nichten van ons. Alleen mijn echtgenoot en mijn neef Keong Keong zijn er niet,' zei de vrouw.

'Gewoon iets roepen dat op "ong" eindigt en het zal verder wel aan tafel zitten,' zei Meong Meong vrolijk.

'Gaat iemand die ouwe trouwens nog wat te eten brengen?' vroeg een neef.

'Hij komt het maar halen. Net als alle andere,' zei Meong Meong beslist.

'Dus jullie zijn de familie Ong? Ik was naar jullie op zoek. Een goede vriendin vertelde mij dat jullie nog iets wisten van de geschiedenis van de Vuurnatie,' zei Azelia blij dat ze de familie had gevonden.

'Dat zijn wij inderdaad,' zei Mee Long. De hele familie begon te vertellen wat ze wisten.

Het avondeten werd in gezelligheid genuttigd. De regen hield op en de lucht rook weer fris. Azelia dwaalde een beetje rond op de binnenplaats, kauwend op wat brood. Ze had de drukte even ingeruild voor de stilte.

Toen zag ze in het hoekje van het landhuis licht branden. Nieuwsgierig liep ze er heen. Er zat een stokoude man aan een tafel. Beverig doopte hij de penseel in de inktpot en ging verder aan zijn schilderij.

'Goedenavond,' begroette Azelia hem. Hij keek meteen op. Toen hij haar zag lachte hij vriendelijk.

'Goedenavond, jongedame. Maak het je gemakkelijk,' zei hij en hij wees op de andere stoel. Azelia liep het kamertje in. Het was behangen met schilderijen, voornamelijk familieportretten.

Meong Meong kwam binnenstampen. Aan zijn hand hield hij een riem met een gordeltijger er aan. Hij smeet wat restjes van het avondeten op het schilderij van de bejaarde.

'Neem niet alles voor waarheid aan wat die ouwe zegt, meisje. Het is een seniele, oude vent die niet weet wat goed voor hem is,' snauwde Meong Meong de oude man toe.

'Wat zeg je, zoon?' riep de grootvader terug. Meong Meong schudde zijn hoofd en verliet met zijn gordeltijger de kamer. Toen ze weg waren richtte het grijze mannetje zijn aandacht weer op zijn schilderij.

Azelia liep de kamer rond en bekeek de schilderijen aandachtig. De gezichten kwamen haar allemaal vaag bekend voor.

Aflevering 76A: Grootvader WongEdit

'Grootvader Wong is de naam,' zei de man. 'Hoe vind je die vrouw op dat portret?'

'Ze is erg mooi, maar ze komt me ook vaag bekend voor,' zei Azelia kijkend naar een huwelijksportret.

'Het was mijn vrouw en je hebt gelijk. Ze was erg mooi,' zei grootvader Wong.

'Waar bent u nu mee bezig?' vroeg Azelia.

'Een herinnering.'

'Een mooie herinnering?'

'Gedeeltelijk,' zei grootvader Wong. Azelia boog zich naar zijn werk toe. 'Het sterfbed van mijn vrouw. Ze was al lange tijd ziek, maar dat hield haar niet tegen om van het leven te genieten. Voor mij was het niet leuk om haar te zien sterven, maar voor haar hield een leven vol pijn op.'

'Het spijt me voor u,' zei Azelia oprecht en ze bekeek het schilderij beter. 'Wie is dat?'

Naast Wongs vrouw zat een jongen op het bed. Hij had een vlechtje als knot in plaats van een stuk los haar omhoog gestoken. De jongen had haar hand vast. Het schrille contrast tussen de glimlachende stervende en de huilende levende was hartverscheurend om te zien.

'Mijn kleinzoon. Hij was dol op haar. Hij wilde haar niet zien sterven, maar is toch gekomen toen ze het vroeg. Een dapper ventje,' zei grootvader Wong droevig.

'Gelukkig heeft u uw andere kleinzoon nog,' zei Azelia. Grootvader Wong schoot overeind.

'Zeong Zeong?! Absoluut niet! Hij gaf niets om zijn oma. Helemaal niets. Nee, het was de jongste telg van mijn zoon Teong Teong die mijn vrouws hart stal. En trouwens ook het mijne,' zei grootvader Wong.

'Hoe heet hij?'

Grootvader Wong liet een pijnlijke zucht ontsnappen.

'Ik mag zijn naam niet meer noemen van mijn familie. Ze haten hem. Ik kan hem niet haten. Ook niet na alles wat hij gedaan heeft,' zei grootvader Wong en de tranen stroomde over zijn wangen heen.

Azelia sloeg een arm om hem heen. Daarbij ontsnapte per ongeluk de ketting uit haar tuniek.

Aflevering 77A: De KettingEdit

'Hoe kom je hier aan?' vroeg grootvader Wong. 'Hoe kom je hier aan?! Heb je het gestolen?! Heb je hem verleid?! Vertel op!'

Plotseling was de gebroken oude man zo vol van emoties dat hij Azelia in elkaar had kunnen slaan.

'Ik heb het gekregen,' zei Azelia.

'Geef het terug!' zei Wong en iets in zijn gezicht kwam Azelia erg bekend voor.

Azelia kreeg een vermoeden. Ze keek naar de schilderijen op de muur en toen weer naar grootvader Wong. 'U bent de grootvader van Jeong Jeong, de Deserteur, niet waar?'

'Sjt! Noem die naam niet hardop in deze familie. Ze zijn tot moord in staat als ze zijn naam nog een keer horen.'

Azelia deed haar ketting af en gaf hem aan grootvader Wong. Treurig bekeek hij het sierraad.

'Zweer je dat je dit van hem hebt gekregen?' zei grootvader Wong. Hij keek Azelia recht in de ogen.

'Ik zweer het,' zei Azelia naar de waarheid. De grijze man zuchtte.

'Zeg eens eerlijk: ben jij zijn dochter?'

'Ik was zijn leerling in vuursturen,' zei Azelia en omdat grootvader Wong er behoefte aan had vertelde ze hem het hele verhaal van het begin tot het einde.

'Je moet veel voor hem betekend hebben,' zei Wong nadat hij het hele verhaal gehoord had. Hij bekeek de ketting.

'Ik weet het niet. Hij heeft zo veel leerlingen gehad en ik heb hem diep gekwetst door de Vuurdoop te weigeren en weg te gaan,' zei Azelia bedenkelijk.

'Ik denk dat ik toch gelijk heb. Dit sierraad is al eeuwen in de familie van mijn vrouws kant en wordt doorgegeven van moeder op dochter, maar omdat Jeonga, mijn vrouw, alleen maar zonen kreeg en de generatie daarna ook, gaf ze het aan Jeong Jeong, omdat ze wist dat hij het goed zou bewaren. Hij moest het van haar doorgeven aan zijn dochter.'

'Is Jeong Jeong naar zijn oma vernoemd?'

'Ja,' zei Wong glunderend en hij hing de ketting terug om haar nek.

'Zou u me willen vertellen wie Jeong Jeong was voor hij desserteerde, grootvader Wong?'

'Ik vertel dit verhaal liever niet aan vreemde,' begon grootvader Wong ernstig, 'maar mijn achterkleindochter mag het wel weten. Noem me voor het gemak maar gewoon opa.'

Aflevering 78J: GepaktEdit

'Je bent nooit een goede straatvechter geweest, broertje lief,' zei Zeong Zeong.

'Dat zal wel komen, omdat je valsspeelt,' merkte Chey droog op, terwijl de soldaten hem hardhandig op de kar drukte. Hij en Jeong Jeong waren midden in de nacht overvallen door Zeong Zeong, Keong Keong en de soldaten. Voor ze er erg in handen waren ze geboeid geweest en afgevoerd naar Fort Zheongwei.

Gedurende de rit zweeg Jeong Jeong, maar toen hij de bekende contouren van het duistere fort zag, stond zijn hart een moment stil.

De martelkamer waar ze naartoe gebracht werden was in Jeong Jeongs herinnering geen spat veranderd. Chey begon wild te protesteren, maar het was Jeong Jeongs familie niet om hem te doen. Chey werd achteloos in een hok gegooid.

In plaats van de protesteren liet Jeong Jeong zich gedwee meesleuren naar de pijnbank. Voor de pijnbank deed hij of hij struikelde. Met zijn handen geboeid om zijn rug viel hij op de grond. Hij spuugde een kleine straal vuur onder de pijnbank door. Als straf kreeg hij een paar harde klappen te verduren voor hij werd vastgemaakt op het martelwerktuig.

Maar Jeong Jeong had genoeg gezien. Er bestond maar één pijnbank waarop Gemaakt in Furenatie, nr. 110025 stond en in die pijnbank zat een fatale fout, die mogenlijk zijn redding zou zijn.

'Vertel eens, deserteur, wie was jouw laatste leerling,' vroeg Zeong Zeong en hij trok zijn broers banden aan. 'Gaat je niets aan,' zei Jeong Jeong ietwat verbaasd dat ze naar Azelia vroegen. Op dat moment klonk een harde klap. Een soldaat rende de martelkamer binnen.

'Meneer, we worden aangevallen door aardemeesters. We hebben elke man nodig om het fort te beschermen.'

'Ik kom er aan. Probeer in die tijd je geheugen een beetje op te frissen, broertje.' Ze rende de martelkamer uit.

Toen ze weg waren probeerde Chey het slot kapot te slaan, maar Jeong Jeong snauwde hem toe dat hij stil moest zijn. Chey zweeg en wist niet meer zeker of zijn meester nu gek werd of een geniale zet in gedachte had.

Het antwoord kreeg hij al snel. Jeong Jeong zette al zijn kracht op zijn linkerarm om de handboei net genoeg omhoog te krijgen, zodat de schroef zichtbaar zou zijn. Daarna spuwde hij opnieuw vuur. Hij verschroeide daarbij zeker zijn arm, maar de schroef verbrandde ook en de vuurmeester was gedeeltelijk vrij.

Daarna was er geen kunst meer aan om te ontsnappen. De deserteur bevrijdde Chey en leidde hem door het gangenstelsel van het fort heen tot ze via een geheime tunnel weer buiten kwamen ver buiten het bereik van de aardmeesters en Jeong Jeongs familie en aanhangers.

'Die schroeven gaven snel op,' zei Chey toen ze weer veilig waren. 'Ik dacht echt dat ik u nooit meer heel terug zou zien.'

'De schroeven waren van hout, gevergd met een laagje ijzer. Er bestaat maar één pijnbank in de hele Vuurnatie die houten schroeven heeft...nou eigenlijk had,' zei Jeong Jeong.

'U moet vroeger het bevel over dat fort hebben gehad!' riep Chey uit. Jeong Jeong knikte.

'Onder andere.' Jeong Jeong liet zich op de grond vallen. Zijn arm deed vreselijk pijn.

'Geen beweging,' klonk plotseling uit de struiken. Aardemeesters hadden hun omsingeld. Chey ging beschermend voor zijn meester staan, maar zo ver kwam het niet.

'Mannen, ophouden. Deze mensen zijn vrienden,' klonk een derde.

'Deze mensen zijn Vuurnatiesoldaten,' was het weerwoord.

'Waren Vuurnatiesoldaten. Het zijn deserteurs.' En toen zagen Jeong Jeong en Chey sinds lange tijd weer een Lin Yee. Hij hurkte bij Jeong Jeong neer en bekeek de brandwond.

'Dit moet verzorgd worden. Mannen, zorg voor een brancard en de beste arts in het kamp. Mijn meester heeft verzorging nodig,' zei Lin Yee en hij lachte.

Aflevering 79A: DesertieEdit

'Jeong Jeong had zich als snel opgewerkt naar Azulons generaalstafel. Ik weet niet precies wat hij deed, maar het kwam er op neer dat hij moest zorgen dat de legers bevoorraad werden. En dat deed hij goed! Het leger was in feite niets zonder zijn kunde, maar er was meer. Iets waarover hij niet mocht praten. Iets waarover hij niet wilde praten,' zei opa Wong.

Azelia slurpte elk woord in haar gedachten op.

'Geloof het of niet, maar Jeong Jeong was altijd een vrolijke, nuchtere knul met een passie voor vuursturen. Voor zijn achttiende deed hij dan ook niets liever. Door zijn liefde voor vuursturen werd hij algauw een erg sterke meesters,' ging opa Wong verder.

'Maar hij werd stiller toen Jeonga overleed. Mijn vrouw en ik hebben hem praktisch opgevoed. Het was een dapper ventje, net als alle andere jongens vol met kattenkwaad, maar slim dapper. Niet onnozel dapper zoals zijn broer Zeong Zeong.

Na Jeonga's dood zorgde hij voor me, omdat niemand anders het deed. Toen hij achttien was, ging hij het leger in en klom daar snel op. Een paar jaar later kwam hij thuis met het liefelijkste meisje, niet dat jij niet lief bent, dat ik ooit heb gezien. Ze waren een perfect koppeltje en natuurlijk waren ze al snel verloofd.'

Opa Wong en Azelia lachte om de gedachte alleen al, maar toen werd opa Wong weer ernstig.

'Na jaren van succes hield het plotseling allemaal op. Jeong Jeong en zijn verloofde Meiying waren nog niet getrouwd, omdat hij het geld nog niet bij elkaar had. Ze hielden nog steeds van elkaar, maar plotseling kregen we bericht dat Jeong Jeong Meiying en haar familie voor schut had gezet en dat hij de verloving had verbroken.

Niet veel later stond de Vuurheer in eigen persoon bij ons op de stoep. Jeong Jeong had gedeserteerd en ze wilden zijn bloed zien. Blijkbaar was hij tijdens een oorlogsvergadering opgestaan, had protest geleverd tegen de belegering van Ba Sing Se en was toen het paleis uitgevlucht.' Opa Wong zweeg een moment.

'Het had niet veel gescheeld of Vuurheer Azulon had ons allemaal ter dood laten veroordelen, maar Teong Teong beloofde plechtig dat hij zijn zoon tot de orde zou roepen als hij die weer zou vinden. De familie zwoer plechtig dat ze Jeong Jeong uit de familie zouden verstoten en hem zouden doodden als ze hem zagen.'

Aflevering 80A: De GordeltijgerEdit

Opa Wong slikte iets weg.

'Drie maanden later klopte mijn kleinzoon midden in de nacht bij ons aan. Hij zag er vreselijk uit. Sterk vermagerd, vuil en doodmoe van de vlucht. Hij vroeg onderdak voor de nacht en een warme maaltijd om op krachten te komen, maar hij merkte al snel dat hij thuis ook niet veilig zou zijn. Hij vluchtte weg.'

'Zijn die littekens bij zijn oog afkomstig van zijn ooms gordeltijger?' vroeg Azelia. Opa Wong knikte.

'Mijn kleinzoon was niet ver gekomen. Hij was gewond en had zich verschuild tussen de rotsen. Ik vond hem toen ik even ging wandelen. Toen ik hem vond, bracht ik hem naar hier toe en verzorgde hem. Hij was immers mijn kleinzoon. Een paar dagen later was hij weer voldoende aangesterkt en zei me vaarwel. Het was niet veilig om langer te blijven.'

Opa Wong huilde.

'Ik kan hem niet haten. Ook niet na alles wat hij ons aangedaan heeft. Hij heeft mijn leven en dat van mijn familie op het spel gezet. Hij heeft ons allemaal tot schande gebracht, maar ik kan hem niet haten. Ik hou van mijn kleinzoon!' zei opa Wong. Azelia trooste hem.

'Hij heeft me over u en Jeonga verteld, wist u dat? Hij had vaak heimwee naar u,' zei Azelia.

'Het doet me pijn te weten dat hij zo verbitterd is, maar ik had ook niets anders verwacht na jarenlang zwerversschap.'

'Geen zorgen, opa Wong. Hij is te trots om zichzelf een zwerver te noemen. En te slim om zich te laten vangen.'

'Eerder te taai om te branden,' zei opa Wong en hij glimlachte door zijn tranen heen.

TriviaEdit

Voor het gemak is hier een stamboom van de familie Ong te vinden.

Rood is getrouwd, blauw is kinderen. Als men op het plaatje klikt, ziet men een vergroting.

Stamboom familie Ong

Stamboom familie Ong








Wordt vervolgdEdit

Tot op heden (9 juni) is het verhaal gevorderd tot boek 21. Deze zijn bij "zoeken" redelijk makkelijk te vinden wanneer men Jeong Jeongs leering en dan het nummer van het deel intikt. De hoofdpersonages hebben ook een eigen "personagepagina" waar ook wat informatie te vinden valt.

Zodra het verhaal af is, zal hier een duidelijke lijst te vinden zijn met alle boekdelen en andere bijhorende pagina's.

Veel leesplezier!

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki