Wikia


Jeong Jeongs leerling is een fan-art verhaal, gebaseerd op Avatar: de Legende van Aang. Het verhaal is ontstaan na het zien van een karakter in de serie, dat naar het idee van de schrijfster best wat meer gezien mocht worden. We hebben het hier over het karakter Jeong Jeong, Aangs eerste vuurstuurleraar. Hij verschijnt voor het eerste in aflevering 116: de Deserteur en wordt in het derde seizoen nog twee keer teruggezien als lid van de Orde van de Witte Lotus. Jeong Jeongs (laatste) leerling is de talentvolle Azelia, die hoopt op een dag net zo te kunnen vuursturen als de draken konden.

De honderste Wiki-pagina hier!

Jeong Jeongs leerling: Het Vertrek (13)
Zonsopgang
Vuur Zal Mijn Weg Zijn
Algemeen
Maker: mvs109
Genre: avontuur
Land/Taal: nederlands
Hoofdstukken: 4 hoofdstukken
Duur: nog onder constructie
Chronologie
Vooraf gegaan door: Jeong Jeongs leerling: De Meesterset (12)
Verwant aan: Jeong Jeong, Chey, Azelia, familie Wong, overzicht
Opgevolgd door: Jeong Jeongs leerling: Omashu (14)

Wat vooraf ging:Edit

Maar na jaren van ademtechnieken, meditatie en het herhalen van bewegingen is het voor Azelia eindelijk zo ver. Jeong Jeong gooit schot in de zaak en laat haar vuursturen, maar op een dag gaat het gruwelijk mis. Jeong Jeong stuurt Chey terug naar Ba Sing Se om hulp te halen, maar komt niet terug.

Noodgedwongen gaat hij met Azelia zelf naar de stad en zoekt daar de hulp van een oude bekende, Iroh, op. Als Azelia na een spannende tijd haar verwondingen toch goed heeft overleeft, wil ze weer verder met vuursturen, maar Jeong Jeong weigert haar nog langer les te geven.

Uiteindelijk halen Iroh en Chey hem toch over om de lessen af te maken. Jeong Jeong leert Azelia alles wat hij weet en vraagt haar de Vuurdoop af te leggen. Azelia weigert echter en wil eerst meer te weten komen over de "goede" kanten van vuursturen voor ze de Vuurdoop ondergaat. Jeong Jeong zegt daarop dat ze beter kan vertrekken, maar leert haar eerst het spel Pai Sho en een speciale strategie voor het spel aan.

Aflevering 49: CheyEdit

De volgende ochtend werd Azelia ver voor zonsopgang gewekt door Chey. Slaperig keek ze hem aan.

'Ga je echt weg?' vroeg hij. Azelia knikte. 'Je kan ons toch niet alleen laten?'

'Ik zal een bericht achterlaten in elk dorp waar ik kom,' zei Azelia, alhoewel ze nog niet precies wist hoe ze dat ging doen. Chey keek haar smekend aan.

'We kunnen je niet missen, Azelia. Ik heb je nodig, en de Lin Yee's als ze weer terugkomen. Ze zijn gek op je dansen. Over de meester maar te zwijgen.'

'Het is beter zo, Chey. Dit is het lot.'

'En wat nu als we weer aangevallen worden?' vroeg Chey.

'Jij met je explosieven en Jeong Jeong met zijn vuursturen, dan moet wel goed komen,' zei Azelia.

'De meester wordt ook al een dagje ouder,' zei Chey. Op dat moment kwam ook Jeong Jeong er ook bij staan.

'Geen zorgen, Chey,' zei Azelia met een knipoog, 'Hij is veel te taai om te kunnen branden.'

Jeong Jeong glimlachte flauw. De twee stonden op. Er werd een ontbijt gemaakt en in stilte genuttigd. Het beloofde een rustige dag te worden.

Na het ontbijt was het tijd voor Azelia om te gaan. Chey had wat spullen (met een onduidelijk afkomst) voor haar ingepakt. Een tas met een deken, een kaars, een mes en wat extra kleren. Verder had hij nog een spaarzaam lunchpakketje voor haar bij elkaar weten te sprokkelen.

'En dit,' zei Chey en hij overhandigde haar een metalen doosje. Er zaten bolletjes van klei in. 'Rotbommentjes. Ze stinken en ze roken verschrikkelijk.'

'Dank je wel, Chey. Het ga je goed,' zei Azelia en daarmee nam ze afscheid van de tweede deserteur.

'Ik loop nog een stukje met je mee, Azelia,' besloot Jeong Jeong op het laatste moment.

Aflevering 50: AfscheidEdit

'Ga richting het zuiden. Daar zal je beter volk treffen dan in het noorden of het westen,' gaf Jeong Jeong Azelia als raad mee.

'En dit moest ik je van Iroh meegeven,' vervolgde hij. Azelia pakte het pakje thee en de Pai Sho steen van hem aan. Het was de Witte Lotussteen. 'Speel af en toe eens een potje in openbare gelegenheden en het zal je geluk brengen.'

Azelia stopte de spullen in haar tas en keek haar meester aan. Nu was het moment eindelijk daar. Ze ging haar eigen weg volgen.

'Vuur zal mijn weg zijn,' zei Azelia kijkend naar de zonsopgang. Jeong Jeong zuchtte.

'Je bent al een meester. Waar ga je toch naar op zoek?'

'Naar licht, naar warmte en naar hoop. Na de oorlog zal vuur veracht worden. Ik wil dat kunnen voorkomen en genezen,' zei Azelia. Jeong Jeong keek haar niet aan. Ze pakte hem bij zijn schouders vast.

'Meester, waar ik ook terecht kom, aan mijn vuursturen zal het niet liggen, want dankzij u ben ik nu een echte vuurstuurder. Ik ga alleen op zoek naar meer en ik beloof u dat ik terug zal komen, met of zonder succes.'

'Zweer je dat?'

'Als u er niet stieken tussenuit knijpt, dan ga ik in ieder geval alles op alles zetten om u nog een keer terug te zien. Over tien jaar op midzomer terug op deze plek?'

Jeong Jeong knikte. Ze omhelsden elkaar nog één keer en toen vertrok Azelia richting zuiden.

'Azelia, wacht!'

Azelia draaide zich om. Ze vond dit al moeilijk genoeg. Jeong Jeong rende naar haar toe.

'Ik wil dat je dit voor me bewaart.'

Onder zijn kleren vandaan haalde Jeong Jeong tussen de vodden plotseling een schitterende ketting met een stralende gouden hanger. Met een plechtig gebaar hing hij het om Azelia's hals. Ze voelde het warme metaal tegen haar huid aanplakken.

'Bewaar hem alsjeblieft voor me en als ik er niet meer ben, geef hem dan door aan een van je kinderen,' zei Jeong Jeong. 'En Azelia...'

Hij keek in haar vlammende ogen en wist dat hij ze zou missen. Zachtjes boog hij zich voorover.

'Wat niet past in het heden zal door geesten beschermd worden,' fluisterde hij zachtjes in haar oor. Azelia keek hem vragend aan, maar ze zag Jeong Jeongs blik en wist dat ze verder niets kon vragen.

Azelia knikte. Ze draaide zich om en liep het pad af en ditmaal vertrok ze echt en zou ze niet meer terugkomen voor de tien jaar verstreken waren.

Aflevering 51: LopenEdit

Jeong JeongEdit

Met een lange omweg liep Jeong Jeong terug naar het kamp. Toen hij tegen de middag pas terugkwam, zat Chey een beetje doelloos te hannesen met zijn explosieven. Het waren meer knalerwten.

'En wat doen we nu?' vroeg Chey aan Jeong Jeong. De deserteur haalde zijn schouders op en ging zitten. Ze zwegen een lange tijd. Een middagmaal hadden ze niet. Dat had Chey aan Azelia meegegeven.

Op een gegeven moment stond Jeong Jeong op en liep weg.

'Wat gaat u doen?' vroeg Chey.

'Spullen pakken. We vertrekken naar Omashu,' antwoordde de meester.

'Omashu? Vandaag nog?'

'Ja. We zijn al te lang op dezelfde plaats gebleven en misschien kunnen we in Omashu allebei werk vinden.'

Chey stond twijfelend op en begon hun weinige bezittingen bij elkaar te sprokkelen. Ze vertrokken een uurtje later. Nog één keer keek Chey om, maar de meester stapte stevig door. Hij wilde weg.

AzeliaEdit

Met de tas om haar schouder liep Azelia richting het zuiden toe. Ze was opgewonden, maar bang tegelijkertijd. Ze kende maar zo weinig van de wereld en nu zou ze haar eigen weg moeten vinden naar haar droom.

Toch was ze blij dat Jeong Jeong haar had laten gaan. Bij hem alleen kon ze haar dromen niet waar maken. Ze richtte haar aandacht naar de horizon en liep stevig door.

Tegen de avond kwam had ze nog geen slaapplaats gevonden, maar de nachten waren warm en droog, dus besloot Azelia gewoon in de open lucht te slapen. Ze was het immers gewend.

Met de gedachten aan Chey en Jeong Jeong sliep ze uiteindelijk in.

Aflevering 52A: De PlanningEdit

Azelia reisde naar het zuiden toe. Ze was op zoek, al wist ze niet precies waar ze naar op zoek was. Een andere vuurmeester misschien? Maar Azelia was volgens de maatstaven al een meester, dus ze kende alle bekende technieken al.

Dit alles overdenkend, kwam Azelia tot de conclusie dat ze niet naar een meester zocht die haar de bekende technieken kon leren, maar dat ze een meester moest zien te vinden die haar nog onbekende technieken kon bijbrengen. Maar waar vond je die?

Wordt VervolgdEdit