Wikia


Het zindert, het rook, het kookt. Als Azula haar vuursturen verliest aan de Avatar kan ze nog maar aan één ding denken: op een dag zal ze wraak nemen. Maar de ijskoude prinses heeft alles verloren en dreigt ook haar leven te verliezen als ze niet snel bondgenoten vind. Azula wordt gedwongen beslissingen te nemen waarvan zij zelfs walgt, maar ze heeft alles voor haar wraak over.

IJzig Vuur is een samenwerking tussen de makers van de legende van Zaang en Jeong Jeongs leerling.

IJzig Vuur: Verloren Bestaan (7)
Dolk
Voel Je Het Mes In Je Rug?
Algemeen
Maker: mvs109, nvdaang
Genre: avontuur, spanning
Land/Taal: nederlands
Chronologie
Vooraf gegaan door: IJzig Vuur: Ondergronds Laag (6)
Verwant aan: De legende van Zaang, Jeong Jeongs leerling
Opgevolgd door: IJzig Vuur: Onverwachte Hulp (8)

Wat vooraf ging:Edit

Nog nooit eerder was er iemand zo diep in het privéleven van Amon gedrongen, maar het was Azula uiteindelijk toch gelukt om de man daar te krijgen waar zij het wilde.

Maar het is Chan die roet in het eten gooit. Hij waarschuwt, zonder iemands weet, Zuko en in het bijzijn van de kinderen, Amon en de luitenant wordt Azula ontmaskerd.

Dit duistere moment heeft echter een betere keerzijde, want Azula ontdekt dat ze nog steeds kan vuursturen. Alhoewel ze huis en haard kwijt is, weet ze dat ze terug kan krijgen wat haar toebehoort.

Aflevering 17: Stille WaarheidEdit

‘Voel je het mes in je rug, Amon? Voel je hoe ze het langzaam ronddraait, terwijl ze je staat uit te lachen?’

‘Koh.’ Het was slechts een constatering dat zijn noodlot gekomen was.

‘Nog niet, Amon, nog niet,’ zei Koh honend. ‘Hoe voelt het om verraden te worden door je grootste vertrouweling?’

Amon zweeg, terwijl Kohs schaterlach in zijn oren galmden.

‘Waarom heb je me niet gewaarschuwd?’ verweet Amon de geest.

‘Zou je geluisterd hebben?’ Amon knikte, maar Koh keek hem afkeurend aan.

‘Zeg eens eerlijk, Amon, zou je geluisterd hebben als ik je had verteld dat je minnares niemand minder was dan de gevaarlijkste vuurstuurster op aarde? Zou je geluisterd hebben als ik je vertelde dat ze niet tot inkeer zou komen en ze je zou bedriegen? Zal je luisteren als ik je vertel dat je lieve vriendin er met je luitenant vandoor zal gaan?’

Amon bleef zwijgend elke gedachte uitbannen. Koh glimlachte vals.

‘Je zal niet luisteren. Azula heeft gelijk: je bent naïef, maar ik vraag me af waarom.’ De gezichtsteler bekeek Amon van alle kanten. Toen klaarde zijn gezicht plotseling op.

‘Ik snap het! Ik snap het!’ juichte de geest. ‘Jij hoopt dat Azula haar nek ook voor jou zal uitsteken, net zoals ze bij Azelia gedaan heeft, nietwaar? Jij hoopt dat ze je trouw zal zijn!’

Koh gierde het uit. Even was Amon bang dat er dadelijk iemand naar binnen zou komen stormen, maar de geest liet dat niet gebeuren. Alleen Amon kon Koh waarnemen in de sterfelijke wereld.

‘Ik zal je wat vertellen, idioot: Azula is niemand trouw. Niet eens zichzelf en alleen voor Azelia zal ze haar nek uitsteken. Maar geloof me, Azelia krijg je niet te pakken. Die is zelfs voor mij te machtig om te tarten.’

‘Wie is Azelia dan precies?’ vroeg Amon tactisch van onderwerp wisselend. Koh bracht zijn gezicht dicht tegen dat van Amon.

‘Azelia is wat jij nooit zal bereiken,’ zei de geest geheimzinnig. Daarna lachte hij Amon weer vol in zijn gezicht uit.

Zijn schaterlach bleef in Amons oren klinken tot zijn broer Tarrlok een einde aan hun beide levens maakte.

Aflevering 18: VervangingEdit

Misschien was Azula wel de eerste die wist dat Amon dood was. Ze had vanuit de bossen de gebeurtenissen in Republiek Stad gadegeslagen. Ze had gezien hoe de equalisten de stad hadden overgenomen.

Om een of andere rede ging Azula niet verder. Ze bleef daar in de bossen rondom Republiek Stad zitten wachten tot een schok haar uit haar dagdromen haalde.

Toen wist ze dat Amon, of Noatak, dood was. Van een verdwaalde reiziger hoorde ze later die dag dat ze gelijk had.

De rust werd hersteld in Republiek Stad. Er werd een nieuwe raad aangesteld die de misdadigers, zowel stuurders als equalisten weer op hun plek zou zetten.

Azula voelde weinig toen ze Amons dood vernam. Het was een simpel gegeven waar ze niet om heen kon, noch kon ze er iets aan veranderen. Amon was een goede bondgenoot geweest, en een fijne minnaar, maar Azula kon niet om hem, noch iemand anders rouwen.

Starend naar het kampvuur vroeg Azula zich af wat haar volgende zet zou zijn. Ze kon weer vuursturen, maar wat ging ze er mee doen? Zich wreken? Maar zonder een goede basis was dat plan gedoemd te mislukken.

Er klonk geritsel uit de struiken. Azula sprong overeind, klaar om aan te vallen. Het was zeker geen onschuldig knaagdiertje dat ze in de schaduw verborg. Daar bewoog het beest zich te lomp voor.

‘Mei-Lan, ik ben het.’ Uit de struiken verscheen de luitenant. Net binnen het licht van het kampvuur leunde hij vermoeid tegen een boom aan. Azula zag dat hij alleen een gewond was, en ging weer zitten.

‘Wat wil je?’

‘Mag ik er bij komen zitten?’

‘Nee,’ zei Azula mat. ‘Ga weg.’

‘Alsjeblieft,’ zei de luitenant hijgend van de pijn. ‘Ik smeek het je.’

‘Verloochen jij zo makkelijk je naam als equalist door bij een stereotype vuurstuurder als ik te komen schooien?’ zei Azula honend. De luitenant leek de opmerking niet gehoord te hebben en staarde kwijnend naar het kampvuur.

‘Eventjes opwarmen. Dan ga ik weer.’

‘Ga naar je equalistenvriendjes toe.’

‘Heb ik niet!’ snauwde de luitenant haar toe, maar hij bond in toen Azula een vlam in haar handpalm liet ontbranden.

‘Amon is een verrader en dood, de equalisten bestaan niet meer en omdat iedereen een schuilnaam heeft, ken ik niemand.’

‘Nou en?’

‘Alsjeblieft, Mei-Lan, ik word door de nieuwe Raad gezocht. Laat me hier even op krachten komen.’

‘Vooruit dan maar, maar denk maar niet dat ik ook maar een greintje menselijkheid bezit.’

Dankbaar ging de luitenant bij het kampvuur zitten. Hij liep mank met zijn linkerbeen en zijn handen beefden.

‘Kan ik niet met jou mee? Ik zal alles doen wat je zegt,’ zei de luitenant na een tijdje. Azula lachte vals.

‘Ah, dus het is waar dat je angst voor onbekende plaatsen groter is dat je loyaliteit aan je zelf.’

‘Ik ben nog nooit buiten Republiek Stad geweest.’

Aflevering 19: De VolgelingEdit

Azula lachte de man in zijn gezicht uit.

‘Alsjeblieft, Mei-Lan, Azula of hoe je ook mag heten, ik word gezocht voor meervoudige ontvoering, mishandeling en doodslag. Als ze me krijgen, sluiten ze me levenslang op! Ik doe alles wat je zegt, als je me maar uit de gevangenis houd.’

‘Bij mij wacht je de dood,’ zei Azula, terwijl ze het laatste brood opat.

‘Dan dood me nu,’ zei de luitenant met een strak gezicht. Azula overwoog het aanbod enkele momenten.

‘Je bent niets waard. Je kan niet lopen door de open wond aan je been. Als het geïnfecteerd raakt ben je binnenkort aan de andere zijde,’ zei Azula koel, maar hatelijk.

‘Ik kan hechten,’ zei de luitenant zacht.

‘Dan hecht het.’

‘Ik kan het niet bij mezelf.’

Azula woog nogmaals de voor- en nadelen af en pakte toen naald en draad. Ze stroopte de broekspijp van de luitenant op, ontsmette de middelen met haar vuursturen en zette zonder waarschuwing de eerste steek.

De luitenant beet de schreeuw kapot op zijn lip, balde zijn vuisten en keek weg.

‘De naald is stomp en de draad dik, maar ik ga mijn borduurgaren niet aan jou verspillen.’

Vanaf de zijkant zag ze het gezicht van de luitenant vertrokken van de pijn, maar hij gaf geen kik.

Azula vervolgde haar orders: ‘Morgenvroeg vertrek ik naar de Vuurnatie. Als je me niet bij kan houden, laat ik je zonder omkijken achter. Begrepen, luit?’ Ze maakte de laatste steek vast.

De luitenant knikte stom, maar mompelde nog iets van een bedankt. Toen keek hij op.

‘Hoe moet ik je noemen: Mei-Lan of Azula?’

‘Vergeet Azula. Ik word nog steeds gezocht,’ zei Azula. ‘Maar nu jij mijn echte naam weet, wil ik die van jou ook weten.’

‘Mijn naam is Li,’ zei de luitenant zonder nadenken.

‘Je bent een slechte leugenaar, “Li”. Ik doorzie mensen altijd direct als ze liegen.’ Azula liet het kampvuur oplaaien. ‘Voornaam en achternaam.’

‘Loyar Beifong,’ fluisterde de luitenant.

‘Familie van Toph?’

‘Verre familie,’ zei de luitenant nog zachter.

‘Hoe ver?’

‘Ik ben de zoon van de oom van de grootvader van Tophs moeders zwager,’ ratelde hij klakkeloos op.

‘De rest van je levensverhaal vis ik nog wel een keer uit, maar ik ga slapen,’ zei Azula botweg. Ze ging op de grond liggen. ‘Hou jij het kampvuur brandend vannacht?’

Ze wachtte niet op antwoord, draaide haar rug naar hem toe en liet de luitenant alleen in zijn angst.

Aflevering 20: OnthullingEdit

Nog voor zonsopgang stond Azula op. Op ruwe wijze wekte ze Loyar uit zijn slaap. Hij stond bleek en stil op en liep een paar meter achter haar toen ze vertrokken.

De twee trokken enkele dagen door het Aarderijk heen op weg naar de plek waar de pond naar de Vuurnatie lag. De reis verliep rustig en in stilte. Loyar hield met moeite Azula’s tempo bij en het verbaasde Azula dat hij het naar de pond gered had.

Daar aangekomen hadden ze echter geen geld of kaartjes, dus besloot Azula nogmaals de beschutting van het bos als slaapplaats te gebruiken.

Na een tijdje rond het kampvuur te hebben gezeten, begon de stille Loyar plotseling te praten.

‘Wist jij het van Amon?’ vroeg hij zachtjes aan Azula.

‘Al maanden. Ik ben niet achterlijk.’

‘Wist je ook dat hij Chan geld had geboden om van jou te scheiden?’ Dat had Azula nog niet eerder gehoord. De luitenant zag haar verbazing.

‘Vertel op, man! Wat is dat verhaal over een scheiding.’ Loyar twijfelde enkele momenten, waardoor hij een trap tegen zijn zere been kreeg.

‘Amon heeft Chan een enorme som geld aangeboden als Chan het huwelijk ongeldig liet verklaren en jou te laten gaan.’

‘Laten gaan?’

‘We wisten dat je gezocht werd en dat er een premie was uitgeloofd,’ verduidelijkte Loyar. ‘Maar niet dat die premie zo hoog was. Zuko en Amon boden tegen elkaar om je uiteindelijk te krijgen.’

‘Wat?’ vroeg Azula stomverbaasd.

‘Zevenhonderdduizend yuans en hij was bereid hoger te gaan. Het geld leende hij van Hiroshi Sato.’

‘En dan?’

‘Hij wilde je je vrijheid terug geven. Ik dacht dat jij wel zou merken dat hij smoorverliefd op je was.’

Azula beet op haar lip. Dat was haar compleet ontgaan.

‘Dacht hij dat als ik van Chan gescheiden was, ik in zijn armen zou komen vliegen?’

‘Nee, maar dat risico was hij bereid te nemen, vertelde hij me.’

‘De idioot,’ zei Azula en ze raapte zichzelf weer bij elkaar. ‘Maar over geld gesproken: ga jij eens wat sprokkelen.’


‘Ik heb een beter idee om in luxe naar de overkant te komen,’ zei de luitenant en onder zijn kleren het reisdocument van de Beifong familie vandaan. Eerste klas reizen stond er op.

Wordt vervolgdEdit

Zal Loyar tegen Azula de waarheid gesproken hebben over Amon? Zal Azula door blijven gaan met haar wraakactie? En wat gebeurd er met Amon als Koh hoort wat er gebeurd is?

Wanneer hulp uit onverwachte hoek komt, veranderen hun levens in ieder geval drastisch.

Dat en nog meer in het volgende deel van IJzig Vuur: Onverwachte Hulp (8) dat binnenkort zal verschijnen.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki